Aisi schrijft

vrijdag 13 oktober 2017

Meeldraden en stampers

Sinds een week of drie, vier, lijkt er iets anders. Er lijkt iets veranderd, in of om me.
Ik hield de deur open voor iemand in de trein -zoals ik wel vaker doe-, een vrouw met een bos bloemen in haar hand. ''Mooie bos!'' De woorden rollen uit mijn mond voordat ik er erg in heb. De vrouw tovert nu ook haar andere arm tevoorschijn. Een arm met een hand, met daarin nog een boeket. Twee boeketten, voor elke hand één.
Ze drukt op de knop van de deur. ''Ja mooi hé? Ik geef de voorkeur aan deze'' en ze houdt een bos met 6 verschillende tinten roze omhoog. Keurig gebloemschikt, als dat een werkwoord zou zijn, met her en der een spriet groen. ''Ja'', stem ik in, ''ik ruik het ook gelijk.''
De deuren gaan met een klap open en we stappen het perron op. ''Nou'', zegt de vrouw ''van de geur ben ik niet bepaald weg. Thuis knip ik de meeldraden en de stampers er van af, dan moet het gedaan zijn met de geur.'' Ik zwijg en denk na over meeldraden en stampers. ''Maar het is een mooie bos, dat ben ik het met je eens."
Onze kaarten checken uit en we lopen de stationstrap op, nog steeds naast elkaar.
 ''Het is moeilijk om rond deze tijd van het jaar aan zoiets te komen lijkt me, al die mooie bloemen zullen nu wel ergens anders vandaan moeten komen, niet?'' Ik zeg maar wat, want wat weet ik er nou van? ''Dat klopt.'' Zegt de vrouw. Dus ik zei wel wat zinnigs? Stilte.
In mijn hoofd begint er langzamerhand een lichte variant van paniek uit te breken. Moet ik nu fijn weekend zeggen? Shit, nee.. Het is pas donderdag. Tot ziens dan? Maar de vrouw is me voor. In een drafje loopt ze voor me uit en huppelt ze de trap af. Ik zie nu dat ze een jurkje draagt, met blote benen. Blote veertiger, vijftigers benen. Ik werp snel een blik op mijn telefoon. Het is bewolkt en 16 graden.

zaterdag 30 september 2017

Men suggereert een ladder. Voor boven kop en schouders. Je familie bestaat uit lange mensen, zeg je. Op den duur, zit het hem in de lengte. De dagen, de tijd samen. De afstand, het trappengat, in gedachte leg ik het nog duizendmaal af. Opdat wij niet vergeten. Maar jij vergat. Ze zullen je niet hebben zoals ik je had. Ze zullen niet weten dat ik een toren in je zag.

maandag 18 september 2017

Van je handen
van je adem
op zoek naar je hart
naar je slag
naar houvast
je armen kennen zoals het was
het moet een soort wiegen
zijn of zijn geweest
en ongekrenkt zo blijven
niet geleefd
niet gevraagd niet gewild
alleen wij beiden
zachtjes wrijven
geen halve dingetjes
tusseninnetjes
niet breekbaar
niet zoals goud of glas
van je handen
van je adem
naar je hart
naar je slag
laat me daar maar blijven
in je armen
zoals het was.

vrijdag 15 september 2017

sept. mixtape

ETTA JAMES - I'D RATHER GO BLIND
KHRUANGBIN - PEOPLE EVERYWHERE (STILL ALIVE)
CAMERA OBSCURA - IF LOOKS COULD KILL
JORJA SMITH - BEAUTIFUL LITTLE FOOLS 
CHRISTINE AND THE QUEENS - IT


dinsdag 5 september 2017

Ze verwarren het met wortels
hoe je knokkels strak wit
omhoog komen zetten
het moment voordat het loslaat
het je ontglipt.

Iedereen gelukkig
het contrast te groot
de wind uit je geslagen krijgen
laat je soms snakken
naar de smaak van de lucht.

Van de hemel, samen
naar de aarde, alleen
je knipt je vingers maar zie te laat
dat het licht voor je
is aan gedaan.

zondag 20 augustus 2017

Radio Link

Twee weken geleden schoof ik aan bij twee geweldig initiatiefnemers uit Arnhem: Rick Kewal en René Gademann. Samen hebben zij Collectief Rauw opgezet, en vanuit dat collectief ondersteunen zij de artistieke wereld met door hun ontwikkelde culture projecten en activiteiten.

Klik hier om meer over Collectief Rauw te weten te komen.

Een orgaan binnen Collectief Rauw is onder andere Radio Link. Dit wordt gerund door René. Ik werd uitgenodigd om wat van mijn schrijfwerk te komen voordragen voor Radio Link. Eén van mijn opnames wordt ook nog verwerkt in een ander speciaal project, maar hier vertel ik een andere keer meer over.

Wekelijks wordt de 24/7 beschikbare radio geupdate met nieuwe geluiden. Zoals René zelf beschrijft: Op deze Cultuurzender vind je woorden en geluiden (bij voorkeur tegendraads) die de wereld moeten bereiken om gehoord te worden: een liefdesboodschap, bijvoorbeeld. Of een waarschuwing van gene zijde. Of nog nooit eerder geuite klanken met ritmes die niemand eerder kende. Dat alles gelardeerd met tonen van muzikanten van over de hele wereld.

Vanaf heden ben ik ook te beluisteren met alvast één van mijn ingesproken voordrachten. Er staan nog 4 andere voordrachten te wachten om gepost te worden, dus met een beetje geduld en een scherp oog (en oor) zal je deze vanzelf kunnen beluisteren.


Nieuwsgierig? Klik hier om te luisteren naar Radio Link.